Kendi varlığımızı evrenin merkezine koyup, bütün galaksilerin bizim için döndüğünü sanıyoruz. ‘Önemsiz Bir Hayvan’adını verdiğim bu şiirimde; aslında hiçbir teleskobun göremediği, hiçbir dalga boyunun yakalayamadığı o derin yalnızlığımızı masaya yatırıyorum.
Aşklarımız, savaşlarımız ve o devasa hırslarımızın aslında zihnimizdeki uydurma bir yalandan ibaret olduğunu kabul etmeye hazır mısın? Evrenin soğuk vakumunda, yaşamın evrimi kadar tesadüfi ve önemsiz birer ‘hayvan’ olduğumuz gerçeğiyle yüzleşirken; artık dilimin ucuna gelmeyen o süslü, büyülü sözcükleri bir kenara bırakıyorum. Gel, gerçekliğin o imkânsız sihrini bozup, olduğumuz ‘hiçlik’le baş başa kalalım. Klasik romantik şiir de kökünü kazıyalım. Kozmik, melankolik ve felsefi şiir okumak ve sınırları aşmak isterseniz, benimle bu yolculuğa davetlisiniz.
Bu şiir Google Play Kitaplar’da “İnsan Kalmanın Anısı” adlı kitabın içinde. e-Pub formatındaki kitabı satın alarak katkıda bulunabilirsiniz. Kitap için buraya dokunun.
Şiiri okurken harika abir müzik var Müzik de aslında bir şiirdir. Tony Ann – DESIRE sizinle.
Önemsiz Bir Hayvan
Evrenin ulaşılması imkânsız bir yerinde
Yörüngesinde hiç bir gezegen olmayan
Artık söneceği günü bekleyen
Bir yıldız gibiyim.
Hiç bir uzay teleskopu
Hiç bir dalga boyunda,
Göremiyor beni.
Evrenin soğuk vakum alanında
Yaşamın evrimi kadar tesadüfi
Bir o kadar da imkânsız,
Aynı zaman çizgisinde birlikte olmak.
Belki de biz yanlış anladık yaşamı,
Bütün kurgularımız,
Zihnimizdeki o gerçeklik,
Bütün aşklarımız,
Savaşlarımız,
Hırslarımız
Sadece bir yalandı.
Evrenin sonsuzluğunun içinde
Aslında hiçbir kimseydik,
Hiçbir şeydik,
Önemsiz bir hayvandık,
Evrenin kendisi için yaratıldığını sanan.
Artık güzel kelimeler gelmiyor aklıma,
Dilimin ucunda,
Bir türlü anımsayamıyorum,
İmkânsızın sihrini bozacak
Büyülü sözcükleri.
