Gerçeklik dediğimiz şey, aslında beynimizdeki milyarlarca nöronun yarattığı devasa bir elektrik fırtınasından ibaret olabilir mi? ‘Beynimdeki Elektrik Fırtınaları’ isimli bu çalışmamda, zihnin o karmaşık gürültüsünden sıyrılıp varoluşun en saf ve sessiz düzlüklerine iniyoruz. Zamanın tutsaklığından, hırsın kör edici ışığından ve mülkiyet tutkusundan arınarak; sadece ‘fark etmenin’ o tuhaf tadına odaklanıyoruz. Eğer siz de kozmosun soğuk hacminde kendi içsel dinginliğinizi arıyorsanız, bu felsefi şiir sizi zihninizin daha önce hiç gitmediğiniz o bakir köşelerine davet ediyor. Işıkları söndürün; karanlığın içindeki o en berrak gerçekliği görme vakti geldi.
Bu şiir Google Play Kitaplar’da “Kozmik Sislerin Ardında” adlı kitabın içinde. e-Pub formatındaki kitabı satın alarak katkıda bulunabilirsiniz. 👉 Kitap için buraya dokunun.
🎧 Müzik ve şiir ikilisi her zaman birbirini tammalar. Şiiri okurken aşağıdaki müziği de dinleyebilirsiniz.
Beynimdeki elektrik Fırtınaları
Gerçeklik sandığımız her şey,
Zihnimizin elektrik yüklü bulutlarının ardında saklıdır.
Yıldırım çakmalarından ibarettir yaşam.
Bütün gördüklerimiz
Yalan söylüyor bize;
Aldandığımızı bile bile
Aralamaktan korkuyoruz gerçekliğin perdelerini.
Yalnızız kozmosun soğuk ve karanlık hacminde.
Zaman, zihnimizin elektrik alanında
Tutsak almış bizi.
Boşuna ümit ediyoruz
Bizi kurtaracak bir Tanrı’yı.
Zamanın tek yönlü yolculuğunda
Yaşam, zihnimizde çakan
Kısa bir kıvılcım yalnızca—
Var olduğundan bile şüphe duyulan.
Belki de yaşam
Bazen sadece izlemektir;
Hırsla, zalimce, intikamla değil,
Sakince dinlemektir evreni.
Her şeye erişmek değil,
Her şeyin sahibi olmak hiç değil.
Bazen dokunmadan,
Sadece hissederek yaşamaktır yaşam.
Yaşamak—her şeye hükmetmek değil.
Zihnim, kilometrelerce uzanan
Sessiz bir ova gibi.
Her yer düzlük,
Hafif bir rüzgâr müzik gibi eser;
Aslında sadece sessizliktir bu,
Ve içsel bir dinginlik.
Ne desem eksik kalıyor.
Zihinsel karmaşalar
Tutunacak bir yer bulamıyor
Bu düz ovada.
Hiçbir şeyin sahibi değiliz,
Ama hep yükseklere bakıyoruz.
Oysa yükseklik
Soğuk ve sert rüzgârlarla cezalandırır hırsı.
Zihnimdeki engin sessizlik,
Bir düşüş hali değil;
Var olmanın tuhaf tadı,
Bilinç denilen bu ilginç fark ediştir.
Çığlık atmadan,
Haddi aşan arzulara boğulmadan
İzlemektir yaşam…
Zihinlerimizin o benzersiz
Elektrik fırtınalarına kapılıp
Gezinmek istiyorum.
Zihinlerimizin sakin ovalarında
Daha önce hiç gitmediğimiz,
İlk kez göreceğimiz yerleri bulacağız.
Aslında hep orada olanı
Görmeyi öğreneceğiz.
Söndüreceğiz zihnimizin görüş alanını alıkoyan
Işıkların kibirli parlaklığını.
O parlaklık ki—
Karanlığın en kör edici hâli.
