Yaz Biterken (Yaşama Dair Notlar: 81)

Summer   
Belki de bir oyundu... Ay gökyüzünü aydınlatırken ona bakıp dünya denilen gezegende sıkışıp kaldığımızı anladım. 100 milyar galaksi arasında yok hükmündeki; bu büyüklükte toz taneciği kadar bile bir yer kaplaman yarım küremizde yaz artık bitiyordu... Ağustos günleri İstanbul'da oldukça nemli geçer, saat 19.00 sonrası az da olsa kendime gelirim. Ağustos ayının son yarısı benim burcuma varmıştır artık.

Mevsimler, kovalamaca oynayan çocuklar gibi koşturup durur... Durup dinlenen yaz mevsimi üç ay sonrasında tekrar koşacak. Ama biz insanlar durup dinlemeden koşup duruyoruz... Sıkıştığımız uzay-zaman boyutunun ötesine geçmeyip hep böyle et ve kemik olarak kalamayız ki! Belki bir gün sevgi oluruz, aşk oluruz, enerji oluruz, evrenin bir parçası olduğumuzu anlarız.



Yaz biterken uzayan geceler, kısılan gündüzü kovalamaya başlar. Uzun yürüyüşler sırasında Şişli Camii'nin önünden geçerken okunan ezandan anlardım saatin 22:45 olduğunu. Biraz da sevinirdim her gün aynı vakti tutturarak oradan geçtiğim için, benim için bir oyundur bu yaz günlerinde. Dakik biri ve düzen manyağı olduğum için olsa gerek...

Bazen kulaklarımda ruhumla dinlediğim müzikler ile dünyanın dışına çıkmayı başarabiliyorum. Şöyle uzaydan seyrediyorum dünyayı. Uzaklaşıyorum sonra, çok uzaklara 8 ışık yılı kadar uzağa gittiğimde Sirius yıldız sisteminden baktığımda sonsuz karanlığın içinde ufacık sıradan bir yıldıza dönüşüyor güneş, dünya ve bizim kargaşamız, o anlamsız kavgalarımız uzayın karanlık vakum alanının sessizliğinde yok olup gidiyor. Bazen de zihnimden 3D'cilik oynuyorum. Seçtiğim bir nesneyi zihnimden uzayda bir yere taşıyıp 3D modelini çıkarıp kafamın içinde çevirip duruyorum sanki bir 3D çizim programındayım gibi... 

Belki de diyorum bun tuhaf halle neden olan  sıcak ve nemli yaz günleridir. Nem vücuduma yapışıp sıcağında bir nevi anestezi görevi görüp beni uyuşturduğu yaz günleri de bitiyor. Sonra uzun zaman önce yazdığım şu mısraları hatırlıyorum:
Şiir   
Tekrar görüşmek üzere hoşça kal!
Mustafa Sönmez ©
Yaz Biterken (Yaşama Dair Notlar: 81) Yaz Biterken (Yaşama Dair Notlar: 81) Reviewed by SNMZ on Ağustos 22, 2016 Rating: 5

5 yorum:

  1. Mustafacığım bu romantik yazını beklemiyordum.Güzel olmuş vesselam :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Beni gülümseten yorumun için teşekkür ederim. Epeyce bir vakit geçmişti eskisi gibi yazmayalı. Tüm kabahat bu sıcak havaların :=)

      Sil
  2. Eeee insan bilgili olunca, birazcık duygusallığı da katarak ve bu güzel şiirle böyle damga gibi noktayı koyar.Aklın hep işlesin.Oku, araştır bizi bilgilendir amaa şiir yazmayı sakın bırakma.Şahane bir yayındı Mustafa.Sevgilerimle :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Selam Ece,
      Bu defa da farklı bir şeyler olsun istedim. Akşam vakti birden elime kalemi aldım ve bu yazıyı yazdım. Aslında kitap okurken bir anda kendimi yazarken buldum. Yorumun için teşekkür ederim.

      Sil
    2. Rica ederim.Az bile yazdım (t)

      Sil

Gmail hesabın ile yorum yazabilirsin. Yorumlama biçinden "Google"ı seç. Ayrıca saçma sapan reklam bağlantıları atmayın, "kabak tadı verdiniz" :) Bunun dışında sansürsüz her yorumu yayınlarım. Tabii ki yazarken vereceğim cevabı da düşün Hahahaasdfgh

Blogger tarafından desteklenmektedir.