Gözlerini Kapatıp Sorardı (Bir Aşk Öyküsü)

Yalnızlık   

Gözlerini kapatıp sorardı: "Gözlerim hangi renk?" diye. Elâ derdim. Çok sevinirdi. Bildin derdi. Ben de nasıl unutayım ki, diye karşılık verirdim. Daha sonraları bana telefon edip sorardı aynı soruyu. Ben yine o bilindik cevabı verirdim. Çok fazla sevmemiş miydim, yoksa aşkı henüz tanımamış mıydım? Sonradan anladım ki o bir taneydi. Zaten insan kendini çok sevenden her zaman uzak durur. Olmadık, ulaşılamaz sevgileri kalbine sokar. Bıktım artık bu aşklardan...

Yorgun yorgun bir köşede uzanmış dinlense de kalbimiz; nefes alıyor olmak, yaşıyor olmak öyle güzel ve öyle tuhaf ki! Zaten bir vücut, maddi bir varlık değildir bizleri mutlu kılan. Aşk sadece suret, et kemik değil ki! Unuttum yine bahsetmeyecektim bu konudan.

"Peki, son sevgilinden bahsetmeyecek misin?" diye bir ses işittim. Hayır, şehrin kalabalığında birilerinin yüksek ses tonu ile yanındakine seslenişi olmalı duyduğum bu ses, biraz usulca konuşsanız!

"Yok! Hayır, sana seslendim. Her gün insanlara seslenir dururum ama fark edilmem, duyulmaz sesim. Sen beni duyabiliyorsun hadi konuş benimle! Bana aşkı anlat, hayatı anlat. Her gün binlerce kişinin kalbini okuyorum. Her bir adımlarında ele veriyorlar kendilerini. Ne kadar uzun yürürlerse o kadar çok bilgi ediniyorum haklarında. Sen bana aşktan bahset ve sonra bu konuyu hiç açma. Biliyorum sen bu konu hakkında konuşmayı hiç istemiyorsun. Son bir defa benim için konuş, bu taş yüreğime anlat aşkı. Sonra istediğin kadar sus."

Sana anlatacağım fakat son sevgiliden bahsetmeyeceğim. Son sevgilinin ardından kalbimin seslenişini duyuracağım sana.

Bazen uyuya kalırız. Ve bir rüya görürüz. Sonra da başlarız sayıklamaya. İnsan uykuda, kalbini kedere boğanı sayıklar. Bu sayıklamanın adı aşk ise -ki bıktım artık adını anmaktan- uyandıktan sonra da devam eder bu sayıklama.

Yorgun yorgun bir köşede uzanmış dinlense de kalbimiz. Nefes alıyor olmak yaşıyor olmak öyle güzel ve öyle tuhaf ki! Zaten bir vücut, maddi bir varlık değildir bizleri mutlu kılan. Aşk sadece suret, et kemik değil ki. En nihayetinde aşkı bir tarafa koyarız. Rahat bir nefese ihtiyacımız vardır. Zaten belli bir zaman sonra ne şarkılar teselli verir ne de şiirler ümit vaat ederler. Ya ölecek ya da yaşayacaksın... Ben yaşamı seçtim. O kadar ucuz değil ki bu hayat, ucuzca harcanılsın. Vücut ise her yerde bulunur. Vücut ise çürüyecek. Ölmeye ne gerek var, bir ölümlü için. "Peki, son sevgilin" demiştin ya. Onun için bu sözlerim. En çok ona kalbimi vermiştim ama o "bir tane" değildi. Bütün gidenler gibiydi ve bir gün ansızın gitti...

Üzülmene gerek yok. Her gün aklını okuduğun binlerce insanın hikâyesi gibi benimkisi de. Olayları hikâye etmesi çok kolay, ama yaşaması çok daha zordur. Bazen gerçek olan sevgiler bile yalan olur. Gözyaşları, çekilen kalp ağrıları, özlemler, kavuşma hayalleri hep gerçektir. Yalan olan bazen sadece aşktır, sevgidir. Zaten bunu anlayınca insan susuyor. Kalbini artık serseri aşkların soğuk rüzgârlarına bırakmıyor.

Nefes alıyor olmak, yeni bir güne gözünü açmak öyle güzel ki! Bir keman virtüözünün seslendirdiği hüzünlü fakat bir o kadar da yaşam dolu bir beste gibi hayat. Kahretmeyen bir hüzne, acıtmayan bir yaraya dönüyor sonraları bütün sevmeler. En değerli olan aşk olmuyor en değerli olan kendimiz oluyoruz. Var oldukça yeni yepyeni adımlar atıyoruz. Ama ki varlığımızı yokluk için harcıyoruz.

Artık bu kısa yolculuk bitti. Ben kalbimi göğsümden aldırdım, bir parçası başka bir yerde atar; giderken farkına bile varmadı götürdüğü parçanın. Bu nedenle yoruldum. Yolum da bitti seninle de vedalaşma vakti geldi artık. Şuna inanın ki yollar: Ne aşklar ne ayrılıklar ne de özlemler bitmeyecek. Gidenler için yas tutarken bir yandan da karşımıza çıkacak yeni bir kalbi hep bekleyeceğiz. Fakat çok sevdiğimiz kalbimizin bir köşesinde her zaman kalacak. Tatlı bir anıdır artık bütün yaşanılanlar. Anılar ise asla yeninin, gerçek olanın, var olanın değerini düşürmez; şu anki sevgilerimiz geçmiştekilerden, unutulanlardan, unutulamayanlardan milyarlarca kat değerlidir.

Sonra zaman gelecek her şey bitecek. Tükenecek ömürler birer birer. Ben ise kendimi yok edip tamamen sevgilimin olmuştum. Oysa onun vücudu da çürüyecekti, ruhu ayrılıp bedeninden kendi başının çaresine bakacaktı. Kalbim onun kalbinde atmamalıydı. Bir gün ansızın giderse onda karıldı yüreğim ve ben ölürdüm. Kalbimi kimseye vermemeye karar verdim. Kalbim sadece Tanrı'nındı...

Sen sadece seyret, her gün üzerinden akan binlerce hayatı. İçlerine girme ve bırak anlamaya da çalışma. Sen o taş kalbinle anlamak istiyorsun hayatı ve sevgiyi. Canlı kanlı kalpler bile anlamazken... Sen sadece seyret, ben artık sadece seyrediyorum.

Mustafa Sönmez ©

Bu yayın tamamen orijinaldir. Alıntı yapılamaz. Tüm hakkı saklıdır.


Gözlerini Kapatıp Sorardı (Bir Aşk Öyküsü) Gözlerini Kapatıp Sorardı (Bir Aşk Öyküsü) Reviewed by SNMZ on Mart 12, 2015 Rating: 5

Hiç yorum yok:

Gmail hesabın ile yorum yazabilirsin. Yorumlama biçinden "Google"ı seç. Ayrıca saçma sapan reklam bağlantıları atmayın, "kabak tadı verdiniz" :) Bunun dışında sansürsüz her yorumu yayınlarım. Tabii ki yazarken vereceğim cevabı da düşün Hahahaasdfgh

Blogger tarafından desteklenmektedir.